Pracownicy podmiotów leczniczych objęci ustawową siatką wynagrodzeń od lipca mają wyższe gwarantowane minima. Ich wysokość nie jest powiązana bezpośrednio z ogólnokrajową płacą minimalną. Podstawą obliczeń jest przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej z poprzedniego roku.
Główny Urząd Statystyczny podał, że w 2025 roku przeciętne miesięczne wynagrodzenie wyniosło 8903,56 zł. Ustawa przewiduje przemnożenie tej kwoty przez współczynnik przypisany do konkretnej grupy zawodowej i wymaganych na stanowisku kwalifikacji.
Od 5787 zł do niemal 13 tys. zł
Najniższy współczynnik – 0,65 – dotyczy pracowników działalności podstawowej innych niż wykonujący zawód medyczny, jeśli na zajmowanym stanowisku wymagane jest wykształcenie poniżej średniego. Ich minimalne wynagrodzenie zasadnicze wynosi obecnie 5787,31 zł brutto.
Przy wymaganym wykształceniu średnim minimum rośnie do 6944,78 zł, a dla grupy obejmującej m.in. opiekunów medycznych wynosi 7657,06 zł. W części grup obejmujących pielęgniarki, położne, ratowników medycznych czy fizjoterapeutów minimalna podstawa, zależnie od kwalifikacji wymaganych na stanowisku, wynosi m.in. 8369,35 zł lub 9081,63 zł.
Lekarz bez specjalizacji ma ustawowo zagwarantowane co najmniej 10 595,24 zł wynagrodzenia zasadniczego, natomiast dla lekarza specjalisty minimalna podstawa wynosi 12 910,16 zł brutto. Lekarz stażysta od 1 lipca otrzymuje natomiast co najmniej 8458,38 zł wynagrodzenia zasadniczego.
Podwyżka następuje co roku
Nie jest to jednorazowa podwyżka wprowadzona nowymi przepisami w lipcu. Obowiązująca ustawa nakazuje corocznie na 1 lipca przeliczać najniższe wynagrodzenia według przeciętnej pensji w gospodarce z poprzedniego roku. Jeśli wynagrodzenie zasadnicze pracownika jest niższe od wyliczonego minimum, podmiot leczniczy musi je podnieść do odpowiedniego poziomu.
Wskazane kwoty oznaczają minimalne wynagrodzenie zasadnicze brutto, a nie całkowite miesięczne zarobki pracownika. Pozostałe składniki wynagrodzenia są rozliczane odrębnie.
