Niewielkiego rekina wyłowiono w lutym 2010 roku podczas ekspedycji badawczej amerykańskiej agencji NOAA w Zatoce Meksykańskiej. Naukowcy prowadzili wówczas badania związane z żerowaniem kaszalotów.
Znaleziony osobnik miał zaledwie 14,2 centymetra długości i ważył około 14,6 grama. Badania wykazały, że należy do nieznanego wcześniej gatunku, który w 2019 roku oficjalnie opisano pod nazwą Mollisquama mississippiensis.
To drugi opisany gatunek rekina kieszonkowego. Pierwszego przedstawiciela tego rodzaju odnaleziono na Pacyfiku w 1979 roku.
Ma niezwykłe narządy wytwarzające światło
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech amerykańskiego rekina kieszonkowego są niewielkie gruczoły znajdujące się w pobliżu płetw piersiowych, za skrzelami.
Naukowcy przypuszczają, że mogą one wydzielać substancję zdolną do świecenia w ciemności. Na ciele zwierzęcia odkryto również liczne fotofory, czyli narządy związane z wytwarzaniem światła.
Zjawisko to nazywane jest bioluminescencją i występuje u wielu organizmów zamieszkujących głębiny oceaniczne.
Badania opublikowane w 2020 roku w czasopiśmie „Scientific Reports” dostarczyły kolejnych dowodów na to, że gruczoły rekina mogą produkować świecącą substancję.
Światło może służyć do obrony przed drapieżnikami
Naukowcy podejrzewają, że świecąca wydzielina może pełnić funkcję obronną. Jej uwolnienie mogłoby dezorientować drapieżniki i umożliwiać niewielkiemu rekinowi ucieczkę.
Nie jest to jednak ostatecznie potwierdzone. Ze względu na niezwykłą rzadkość tych zwierząt badacze nie mieli dotąd możliwości zaobserwowania takiego zachowania w naturalnym środowisku.
Odkrycie pokazuje, jak wiele tajemnic wciąż skrywają oceaniczne głębiny. Nawet niewielkie i pozornie niepozorne zwierzęta mogą posiadać przystosowania, których funkcjonowania naukowcy dopiero zaczynają się domyślać.